Biografie Jan I van Brabant / Biography John I, Duke of Brabant

Jan I (Leuven, 1254 - Bar-le-Duc, 3 mei 1294) was hertog van Brabant van 1267 tot 1294 en van Limburg van 1288 tot 1294. Jan was een zoon van Hendrik III en Aleidis...

Jan I (Leuven, 1254 - Bar-le-Duc, 3 mei 1294) was hertog van Brabant van 1267 tot 1294 en van Limburg van 1288 tot 1294. Jan was een zoon van Hendrik III en Aleidis van Bourgondië. Hij was verder bekend als minnezanger

Jan I van Brabant volgde zijn mentaal gestoorde oudere broer Hendrik IV op, die door zijn moeder-regentes van de troon was geweerd. Hij huwde in 1273 met Margaretha van Dampierre, dochter van de Vlaamse graaf Gwijde van Dampierre. Zijn eerste vrouw, Margaretha, een dochter van Lodewijk IX van Frankrijk, overleed in 1271 na amper één jaar huwelijk in het kraambed.

Jan was vader van:
* Godfried (-1283)
* Jan II van Brabant (1275-1312)
* Margaretha van Brabant (1276-1311), die in 1292 huwde met Hendrik VII van Luxemburg (-1313)
* Maria, die in 1305 huwde met graaf Amadeus V van Savoye (1253-1323)

Jan I was een krachtige heerser die zijn gebied aanzienlijk vergrootte. Hij kondigde ook een algemeen landrecht af en reorganiseerde de administratie van zijn vorstendom. Zijn pogingen de Brabantse invloed tussen Maas en Rijn te versterken brachten hem onder meer in botsing met de machtige aartsbisschop van Keulen. Omdat zijn Rijnpolitiek strookte met hun handelsbelangen, kon hertog Jan rekenen op de financiële steun van de Brabantse steden, waaraan hij als tegenprestatie uitgebreide privileges toekende. Zijn belangrijkste aanwinst was het hertogdom Limburg, (samenvallend met het noordoosten van de huidige Belgische provincie Luik en het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg, en genoemd naar de burcht Limburg aan de Vesder). Toen de kinderloze hertogin Irmgard van Limburg in 1283 overleed, kocht Jan I het opvolgingsrecht van één van haar erfgenamen over. Dat was niet naar de zin van haar weduwnaar Reinoud I van Gelre. Het verzet werd echter tijdens de Slag bij Woeringen (5 juni 1288) gebroken, waarna het hertogdom Limburg definitief aan Jan I werd toegewezen.

Jan I staat bekend als een levensgenieter en minnaar van muziek, zang en dichtkunst, aan wie een aantal mooie minneliederen als Eens meien morgen vroe (oorspronkelijk in het Middelnederlands) toegeschreven worden. Ook is er een bekend Brabants volkslied waarin hij wordt vereerd. Zijn hartstocht voor jachtpartijen en gewelddadige riddertoernooien moest de hertog echter met de dood bekopen: hij verongelukte tijdens een toernooi.

In Brabantse volkslegenden leeft "hertog Jan" voort als een populaire, gulle en goedlachse vorst die graag in het gezelschap van eenvoudige lieden genoot van spijs en drank. Na de Slag bij Woeringen zou hij een groot overwinningsfeest voor zijn leger hebben gehouden, met heel veel bier. Om zijn soldaten toe te spreken ging hij zitten boven op een stapel biervaten. Volgens sommigen zou hij op die manier model gestaan hebben voor de allegorische bierkoning Gambrinus, wiens naam ontstond door de volkse verbastering van zijn Latijnse naam (< Jan primus = Jan de eerste). Alleszins wordt zijn afbeelding te paard gebruikt als logo voor de in België populaire biersoort Primus (van Brouwerij Haacht) die naar Jan I verwijst. Op het logo van het naar hem vernoemde Nederlandse biermerk Hertog Jan staat hij afgebeeld als bebaarde vorst in hermelijnen mantel die een grote pul bier heft.


John I of Brabant, also called John the Victorious (1252/1253 – 3 May 1294) was Duke of Brabant (1267–1294), Lothier and Limburg (1288–1294).

Life
Born at Leuven, he was the son of Henry III, Duke of Brabant and Aleidis of Burgundy, daughter of Hugh IV, Duke of Burgundy. He was also an older brother of Maria of Brabant, Queen consort of Philip III of France. In 1267 his older brother Henry IV, Duke of Brabant, being mentally deficient, was deposed in his favour.

His greatest military victory was the Battle of Woeringen, by which John I came to reign over the Duchy of Limburg. He was completely outnumbered in forces but led the successful invasion into the Rhineland to defeat the confederacy. In 1288 Limburg was formally attached to Brabant.[1]

John I was said to be a model of feudal prince: brave, adventurous; excelling in every form of active exercise, fond of display, and generous in temper. He was considered one of the most gifted princes of his time.[1] This made him very popular in Middle Ages poetry and literature. Even today there exists an ode to him, so well-known that it was a potential candidate to be the North Brabant anthem. John I delighted in tournaments and was always eager to take part in jousts. He was also famous for his many illegitimate children.[1]

On 3 May 1294 at some marriage festivities at Bar-le-Duc (now France), John I was mortally wounded in the arm in an encounter. He was buried in the church of the Minderbroeders in Leuven, but since the Protestant iconoclasm (Beeldenstorm) in 1566, nothing remains of his tomb.

Family and children
He was married twice. First, on 5 September 1270 to Margaret of France, daughter of Louis IX of France and Margaret of Provence. She took the title of Duchess of Brabant. In this marriage he had a son, but both died shortly after birth.

Second, he married 1273 to Margaret of Flanders (d. 3 July 1285), daughter of Guy, Count of Flanders and had the following children:
* Godfrey (1273/74 – aft. 13 September 1283).
* John II of Brabant (1275–1312).
* Margaret (4 October 1276–14 December 1311, Genoa), married 9 June 1292 to Henry VII, Holy Roman Emperor.
* Marie (d. after 2 December 1338), married to Count Amadeus V of Savoy.
One of John's illegitimate children was Jean Meuwe, Seigneur of Wavre and Dongelberg.

© www.wikipedia.org

Posted by Sheep on Mon 16 May 2011 14:56:09 CEST